یادداشت زیر بیش از دوسال پیش در جریان بازگشت از سفر رشت و ناکامی دوباره در گشایش طلسم شوربختی صغری و در حال و هوای اندوه قلمی شد. اینک خبر شادی بخش منع قانونی اعدام کودکان زیر۱۸سال انگیزه‌ای شد برای یادآوری حال و روز صغری، بل نگاه متولیان را بدو منعطف وسردی سجن پایان وگرمای زندگی در آغوشش گیرد.

باور کنید نمی‌خواهم آرامشتان را برهم بریزم. نمی‌خواهم اشکتان را بر گونه‌ها جاری ببینم. نمی‌خواهم دیگران را در اندوه خویش شریک سازم به همین روست که چند سال است این کلمات را در جان خسته خود ریخته‌ام اما دیگر اینجان هم به لب رسیده است و یاری می‌خواهد. از چند سال پیش که آگاه شدم دخترکی از کودکی و در سن ۱۲ سالگی از ۱۳۶۹ یعنی‌‌ همان زمان که من و شمایانی سودای عشق و زندگی داشتیم یا در تدارک تشکیل خانواده بودیم، در دیاری دیگر در زندان رشت بسر می‌برد و تا امروز (که حدود ۲۲ سال می‌گذرد) هنوز در قفسی ناعادلانه است.

مطابق مقررات بین المللی از جمله کنوانسیون حقوق کودک و مقرات پکن[1]، تمام افراد زیر 18 سال کودک محسوب می شوند و نباید مورد مجازاتهای کیفری قرار گیرند. در حقیقت نظام کیفری کودکان از بزرگسالان جدا است و جنبه حمایتی و اصلاحی و مراقبتی دارد. مجازات اعدام و حبس ابد برای کودکان نیز مطلقا ممنوع شده است[2]. معضلی که در رابطه با ایران و برخی دیگر از کشورهای اسلامی وجود دارد، تعارض مفهوم کودک در مفهوم بین المللی و سن رشد کیفری از یک سو با سن بلوغ شرعی از سوی دیگر است.

حسین رونقی ملکی، وبلاگ‌نویس منتقد ۲۵ ساله‌ای که بیش از دو سال است در زندان اوین محبوس است در نامه خطاب به محمود احمدی نژاد با بیان اینکه این روزها هیچ کس آزادى ندارد، تشریح کرده است: امروز استاد دانشگاه به خاطر آموزش و بازگویى حقایق، معلم به خاطر تربیت درست کودکان، دانشجو به خاطر نپذیرفتن ذلت، کارگردان به خاطر ارایه تصاویر واقعى از جامه، کارگر به خاطر درست کار کردن و اعتراض و اعتصاب، وکیل به خاطر دفاع از حق، روزنامه نگار به خاطر اطلاع رسانى دقیق و اخبار صحیح، نویسنده به خاطر نوشته‌هایش، زن به خاطر زن بودنش، دختران به نام هرزگى و پسران به نام اوباش گرى، تهدید، تعلیق، بازداشت و شکنجه مى شوند.

خبرگزاری هرانا - در پی تائید رسمی صدور حکم اعدام در دیوان عالی کشور برای دو زندانی سیاسی، زانیار و لقمان مرادی و بطبع داستان پردازی های کلاسیک دستگاه امنیتی در چگونگی بازداشت و اتهامات مطروحه که در رسانه حکومتی به صورت گسترده درج شده است، زانیار و لقمان مرادی با انتشار نامه ای سرگشاده خطاب به افکار عمومی ضمن رد این نوع اتهامات و شرح برخی ناگفته های این پرونده و چگونگی ابلاغ حکم به ایشان در زندان خواهان اعاده دادرسی در یک روند قضایی سالم شدند.

خبرگزاری هرانا - بهار علی نیا وبلاگ نویس ایرانی در نامه ی به احمد شهید گزارشگر ویزه حقوق بشر اقدام به انتشار بخشی از رفتار حکومت جمهوذی اسلامی که بر وی رفته است نمود.

در بخشی از نامه بهار علینیا آمده است: "از نگاه جمهوری اسلامی  زن یعنی مجرم، دانشجو یعنی مظنون و وبلاگ نویس یعنی جاسوس  و من به عنوان یک زن، دانشجو، وبلاگ نویس و یک معترض از میان خیل میلیون ها انسان دردمند، از شما می خواهم که با استفاده از این فرصت، نگاه جهان را متوجه وضعیت شکنجه آوری کنید که اکنون بر مردم ایران مستولی است."